RELIQUIARUM THECA SANGUINIS PRETIOSISSIMI IESU CHRISTI IN MANTUANIS
NUMMIS QUOMODO SIT EXPRESSA
|
Fig. 1
|
Narrant historici anno millesimo quadringentesimo tricesimo tertio
p. Chr. n. Sigismundum, imperatorem Sacri Romani Imperii, auxisse
honore primi marchionis mantuanae civitatis Iohannem Franciscum
Gonzagam, qui iam quintus dux populi et vicarius imperialis fuerat
antea.
Ut igitur hanc novam concessam sibi auctoritatem nobilitaret,
ille marchio, nuper creatus, cudit argenteum nummum (italica lingua:"grosso")
in fronte ferentem insigne e quattuor aquilis compositum, ab eodem
imperatore concessum, et in tergo Pyxidem vel reliquiarum thecam
Sanguinem Pretiosissimum Christi continentem (Fig. 1).
Ea Pyxis hoc modo expressa est: stat ea in media urbe Mantua,
cuius imago est commenticia et perfecta, cum turribus sacris et
profanis, aedificiis pinnis munitis, pontibus et lacustribus aquis
paulum horrescentibus.
Hoc tergum, in quo Sacra Pyxis erat expressa,singulare quidem
aequatum cum nummis finitimarum rerum publicarum quibus paucae
curae erat ars caelatoria in nummis cudendis, magnam admirationem
et nobilitatem paravit marchioni Iohanni Francisco et mantuanae
civitati.
Haec imago Sacrae Pyxidis,in nummis expressa, saepissime apparebit
etiam post in nummis a successoribus Iohannis Francisci signatis
usque ad Carolum II familiae Gonzagae-Nevers (qui fuit dux Mantuae
ab anno millesimo sescentesimo quadragesimo septimo ad annum millesimum
sescentesimum sexagesimum quintum).
|
Fig. 2
|
Iam autem temporibus Ludovici II, secundi marchionis mantuani,
Sacra Pyxis videri potest interpretata: primo, gothico genere
artis, deinde illo genere quod floruit renatis italicis artibus
(italica lingua: "Rinascimento"): ea imago apparet in
nummo qui "mezzo testone" vel "bussolotto"
italice dicitur (Fig. 2); postea Sacra Pyxis etiam in nummis est
expressa quos "ducatos" (italice "ducati")
appellabant, scilicet aureos .
Federico II autem imperante, qui fuerat, primo, quintus marchio,
deinde primus dux Mantuae, tum primus marchio eius regionis Pedemontii
quae etiam nunc italico verbo "Monferrato" dicitur,
in nummis Sacra Pyxis expressa est in altari posita aut sustenta
duabus manibus tenentibus basim (Fig. 3), aut etiam cum imagine
Sancti Longini, genibus nixi.
|
Fig. 3
|
Hic eam Sancto Andreae porrigit: quod videmus argumentum esse
praecipuum in nummis significatum consilio et voluntate Francisci
III, Guglielmi et Ferdinandi, Mantuanorum ducum.
Praeterea autem Ferdinandi ducis sunt dignae memoria monetae illae
quae "duplae" vel "quadruplae" dicuntur, ex
auro, opera insignia peritorum caelatorum Gasparis Molo et Andreae
Borgatti.
Hi artifices Sacram Pyxidem effinxerunt a duobus angelis sustentam,
aut, scilicet in aurea moneta, cum Sancto Longino, lanceam sinistra
manu tenente et Pyxidem manu dextera distenta.
Sed, Vincentii II temporibus, primum et semel, Gonzaga familia
imperante, in nummo, qui italice dicitur "soldo", duae
sunt Pyxides effictae, quales nunc hodie in Sancti Andreae basilica
Mantuae custodiuntur: quarum una continens terram madefactam Cruore
Pretiosissimo Christi; altera continens spongiam madidam aceto
et fele ad mitigandam sitim Iesu in cruce morientis.
Operae pretium est etiam memorare nummos qui italice dicuntur
"scudi" et "mezzi scudi": hi signati sunt
in obsidione Mantuae annis millesimo sescentesimo undetricesimo
et millesimo sescentesimo tricesimo.
In quibus nummis effictus est Sanctus Andrea sustinens dextero
umero crucem atque protendens sinistra manu Sacram Pixidem, tamquam
divinam misericordiam precibus impetraret miserae civitati, iam
perductae ad extremum virium, fame et morbis non iam facultatem
habenti se defendendi: nam ferro ignique infelix urbs vastata
erit et miseris incolis subeundae fuerint atrocitates et saevitiae
militum ferorum illius Aldringen, germanici ducis.
Iam satis inter omnes constat seriem nummorum sub Gonzaga familia
signatam veram etiam esse testem mantuanae historiae; praesertim
nummi, in quibus caelata vel signata Sacra Pyxis apparet, testantur
illam fidem quae in cordibus et animis excitatur omnium fidelium
christianorum a contemplandis et venerandis duabus mirificis thecis
ab illo claro artifice perfectis cui nomen fuit Bellezza, undevigesimo
saeculo currente.
Has thecas mantuani cives studiose custodiunt et venerantur in
Sancti Andreae basilica pulcherrima; nec cuiquam amor et cultus
earum reliquiarum umquam in posterum deerit.
Giuseppe Margini
|